Gopu Gopika

ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയതിന്റെ 75ആം വാർഷികം ആസാദി കാ അമൃത് മഹോത്സാവം എന്ന പേരിൽ ആഘോഷിക്കുന്ന വേളയിൽ നമ്മുടെ സ്കൂളിലും വിപുലമായ പരിപാടികൾ നടന്നു. കുട്ടികൾ എല്ലാവരും വളരെയധികം സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു കൃത്യം 7.30നു തന്നെ സ്കൂളിലെത്തി പ്രോഗ്രാമിന് പങ്കെടുക്കാനുള്ള കുട്ടികളെയെല്ലാം ഒരുക്കി എടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ പരിപാടി. കൃത്യം 8.30 നു തന്നെ പതാക ഉയർത്താൽ കർമം നടന്നു. ഹെഡ്മിസ്ട്രെസ് ആക്ഖുന അതിനു നേതൃത്വം നൽകി അതിനു ശേഷം റാലിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ കലാപരിപാടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു മികച്ച പ്രതികരണം അതിനെല്ലാം ലഭിച്ചു. 🥰🥰

ഇന്ന് എന്റെ ഒൻപതാം ക്ലാസുകാർക് അച്ചിവമെന്റ് ടെസ്റ്റ്‌ ആയിരുന്നു. ആകെ ഇരുപത്തഞ്ചു മാർക്കിനായിരുന്നു എക്സാം. എല്ലാ കുട്ടികളെയും പരിഗണിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു ചോദ്യങ്ങൾ. അവർ എല്ലാവരും എക്സാം എഴുതാൻ റെഡി ആയിരുന്നു. എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ച കാര്യം എന്തെന്നാൽ അവർ ഒന്നും ആരോടും ചോദിക്കാതെ സ്വന്തമായി എഴുതുന്നത് കണ്ടതാണ്. ഇന്ന് അൽഫിൻ വന്നില്ല. ബാക്കി ഉള്ളവർ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. എക്സാം പേപ്പർ ഇന്ന് തന്നെ നോക്കി കൊടുത്ത ശേഷം തിരികെ വാങ്ങി. എക്സാമിൽ അനൂപ് 23 മാർക്ക്‌ വാങ്ങി ഒന്നാം സ്ഥാനത്തും ഗോകുൽ രണ്ടാം സ്ഥാനത്തും എത്തി. ഗോകുലിനു തന്നെ അവന്റെ മാർക്കിൽ ഉണ്ടായ ഉയർച്ച വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാതായി. വളരെയധികം സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു അവൻ. ഇന്ന് ക്ലാസ്സിലെ സ്റ്റാർ ഓഫ് ദി ഡേ ഗോകുൽ ആയിരുന്നു സ്വന്തം കുടുക്ക പൊട്ടിച്ചു എനിക്ക് ഒരു പേന വാങ്ങി തന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിയിച്ചു. അവർക്ക് ഞാൻ പോകല്ലേ എന്നൊരു പ്രാർത്ഥന മാത്രം 😍😍😍😍

ഇന്ന് വളരെയധികം സന്തോഷം ഉള്ള ദിവസമായിരുന്നു രമേഡിയൽ ടീച്ചിങ് ഉൾപ്പടെ എന്റെ ലെസ്സൺ പ്ലാൻ എല്ലാം കംപ്ലീറ്റ് ആയി. സന്തോഷം ഉണ്ടെങ്കിലും ഉള്ളു നിറയെ സങ്കടവുമായാണ് ഞാൻ ഇന്നാ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. എന്റെ പതിമൂന്ന് കുട്ടികളും എനിക്ക് ഒരേ പോലെയാണ് അവർക്ക് ഞാൻ പോകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞതു തന്നെ വളരെയധികം സങ്കടത്തോടെയാണ് കേട്ടിരുന്നത്. ഞാൻ കാരണം അവരിൽ കുറച്ചെങ്കിലും മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നു എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയും. ഒരിക്കൽ പോലും സോഷ്യൽ സയൻസ് ടെക്സ്റ്റ്‌ ബുക്ക്‌ എടുക്കാത്തവർ ഇപ്പോൾ ടെക്സ്റ്റ്‌ വായിക്കുന്നുണ്ട്. ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്തവർ പോലും എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ അടങ്ങി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ കാരണം ഒരാളിലെങ്കിലും മാറ്റം വന്നതിൽ ഞാൻ വളരെയധികം സന്ദോഷിക്കുന്നു. ജൂലൈ 13 നു സ്കൂളിൽ ആദ്യമായി പോയ നമുക്ക് ഓരോ ദിവസവും പോകുന്നത് അറിയാനെ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്കൂളിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞങ്ങൾ പങ്കാളികളായി. എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ഓരോ കുട്ടികളും ഒന്നിനൊന്നു മികച്ചതാണ്. അവർ അറിയാതെ തന്നെ അവരുടെ ഉള്ളിലുള്ള ഓരോ കഴിവുകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. വൃന്ദയ്ക്ക് ചിത്രം വരക്കുവാനും, അൽഫിനു നന്നായി സംസാരിക്കുവാനും, ക്രിസ്റ്റോയ്ക്ക് നന്നായ...

ഇന്ന് ടീച്ചിങ് പ്രാക്ടിസിന്റെ ഭാഗമായി ക്ലാസ്സിൽ ഒരു ഇന്നോവറ്റീവ് വർക്ക്‌ കുട്ടികൾക്ക് കൊടുത്തു. മധ്യ കാല ഇന്ത്യ എന്ന ചാപ്റ്ററുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഇന്നോവറ്റീവ് വർക്ക്‌ ആണ് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുത്തത്. അതൊരു വേഡ് പസ്സിൽ ആയിരുന്നു. മധ്യ കാല രാജാക്കന്മാരുടെ പേരുകൾ കണ്ടു പിടിച്ചു അടയാളപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു പ്രവർത്തനം. അതിനായി ഒരു വേഡ് പസ്സിൽ തയ്യാറാക്കി. കണ്ടു പിടിക്കേണ്ട രാജാക്കന്മാരുടെ പേരുകൾ ഒരു സൈഡിൽ നൽകി ഒരു നിശ്ചിത സമയം നിർദ്ദേശിച്ചു കൊണ്ട് അവയെല്ലാം കണ്ടു പിടിക്കുവാനായി ആവശ്യപ്പെട്ടു കുട്ടികളെല്ലാം വളരെയധികം ആവേശത്തോടെയാണ് അത് ചെയ്തത്. ഇത് കുട്ടികളുടെ ഓർമ ശക്തിയും, സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രം പഠിക്കാനുള്ള അവരുടെ താല്പര്യവും വർധിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. 🥳🥳🥳🥳🥳

കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ച കാലം വളരെ വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. കാരണം ഒരു ടീച്ചറെന്നെ നിലയിൽ എനിക്ക് ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ട് വരാൻ കഴിഞ്ഞു എന്റെ ക്ലാസ്സായ 9E യിലെ കുട്ടികൾ ഞാൻ ഫസ്റ്റ് ദിവസം കണ്ടതിൽ നിന്നും ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് മാറിയിട്ടുണ്ട്. സത്യത്തിൽ സോഷ്യൽ സയൻസ് ടെസ്റ്റ്‌ ബുക്ക്‌ എടുക്കാത്തവർ പോലും ഇപ്പോൾ അതു വായിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്നു പറയുന്നത് എന്തു സന്തോഷമുള്ള കാര്യമാണ്. ഓരോ കുട്ടിയും അവരുടേതായ രീതിയിൽ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി എത്ര വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും അവർ എന്നെ മറക്കില്ല എന്നു പറഞ്ഞതു തന്നെ അനുഗ്രഹം. ഇനി ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞു പോകല്ലേ ഇവിടെ നിന്നാൽ മതി ടീച്ചറെ നമ്മൾ ഹെഡ്മിസ്റ്റസിനോട് പറഞ്ഞോളാം എന്നു പറഞ്ഞ വാക്കിൽ കൂടുതൽ ഇനി എന്തു വേണം 🥰🥰🥳🥳

ഇന്ന് സ്കൂളിൽ ഡ്രോയിങ് കോമ്പറ്റിഷൻ ആയിരുന്നു. എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ വൃന്ദ നന്നായി പടം വരക്കുന്നുന്ന കുട്ടിയാണ്. കൃത്യം ഒരാഴ്ച മുൻപു തന്നെ അതിനുവേണ്ട എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും സ്കൂളിൽ നിന്ന് കിട്ടിയിരുന്നു. പക്ഷെ മത്സരത്തിന് രണ്ടു ദിവസം മുൻപേ അവൾ എന്നോട് പങ്കെടുക്കുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളോട്‌ കാരണം തിരക്കി, ടീച്ചറെ പടം വരയ്ക്കാൻ നല്ല കളർ വേണം എന്റെ കയ്യിൽ ഇല്ല അതോണ്ട് ഞാൻ പോകുന്നില്ല. ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല സ്കൂളിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി അവൾക്ക് ഒരു ചെറിയ കളർ വാങ്ങി എന്നിട്ട് അവൾക്ക് കൊടുത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമായിരുന്നു മത്സരം. അപ്പോൾ അവർക്ക് IT പീരിയഡ് ആയതിനാൽ ലാബിൽ ആയിരുന്നു. അവളെ വിളിക്കാനായി ഞാൻ ഓടി പാവം മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനായി ഓഡിറ്ററിയത്തിന്റെ പടികൾ കയറി വരുന്ന അവളെയാണ് കണ്ടത്. ടീച്ചറെ സമ്മാനം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല ഞാൻ ടീച്ചറിനു വേണ്ടി മത്സരിക്കും. ഇത്രയും നേരം ഭയങ്കര ടെൻഷൻ ആയിരുന്നു പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അതില്ല. ഒരു ടീച്ചറിനെക്കലുപരി ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ ആയിരുന്നു അവൾക്ക്.

രണ്ടു ദിവസത്തെ മഴ അവധിക്കു ശേഷമാണു നമ്മൾ സ്കൂളിലേക്ക് ഇന്ന് പോയത്. കുട്ടികൾക്ക് മഴയായാലും സ്കൂൾ കാണണെ എന്നൊരു പ്രാർത്ഥന മാത്രമേ ഉള്ളു. കൊറോണ കാലം മുഴുവൻ വീട്ടിലിരുന്ന അവർ ഇപ്പോഴല്ലേ പതിവായി സ്കൂളിലേക്ക് എത്തിയത്. എന്നും അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടത് സ്കൂൾ തന്നെയാണ്. എനിക്ക് ഇന്ന് ലാസ്റ്റ് പീരിയഡ് ആയിരുന്നു. എങ്കിലും കുട്ടികൾ എല്ലാം എനെർജിറ്റിക് ആയിരുന്നു. സോഷ്യൽ സയൻസ് എന്ന സബ്ജെക്ട് മാത്രമാണോ അവർ വീട്ടിൽ പോയി പഠിക്കുന്നതെന്നു എനിക്ക് തോന്നി പോയി. ട്രെയിനിങ് ടീച്ചർ ആണെന്ന് അറിയാമെങ്കിൽ കൂടിയും അവർ തരുന്ന സ്നേഹവും ആദരവും വളരെ വലുതാണ് ഇനി വിരലിലെന്നാവുന്ന ദിവസങ്ങളെ ബാക്കി ഉള്ളു എന്നു ഓർത്തപ്പോൾ ഒരു സങ്കടം 😟😟😟